کتاب ترانه های خیام / صادق هدایت / خیام فیلسوف
خیام همه مسائل ماوراء مرگ را با لحن تمسخر آمیز و مشکوک و بطور نقل قول بیان یم کرد . . .
گویند بهشت و حور و عین خواهد بود
گویند مرا بهشت با حور خوش است
گویند مرا که دوزخی باشد مست ...
خدایا
آن گونه زنده ام بدار که نشکند دلی از زنده بودن ام
و آن گونه بمیرانم که به وجد نیاید کسی از نبودن ام
" احمد شاملو "
زندگی یک تصادف ست و مرگ یک واقعیت
آدم برحسب اتفاق به دنیا می آید
ولی مرگش قطعی ست . . .
در گذشت درد ناک بازیگر سینما و تلویزیون " زنده یاد نادیا دلدار گلچین " را به جامعه ی هنری ایران و خانواده ی هنرمند و محترم شان ، تسلیت عرض می کنم.
او که بعد از سال ها درد و رنج در خاموشی و فراموشی این دنیا و هر آن چه را که آن را خواستنی تر و دلفریب تر کرده است برای اهل اش فرو گذاشت و گذشت . . .
" بودا "
مهربانی را از درخت پرشکوفه آموختم
چون وقتی به او لگد زدم او به جای تلافی
بر سرم شکوفه ریخت .
بودا لقبی است که در آیین بودایی به هر کسی که به «روشنی» (بودهی) رسیده باشد اطلاق میشود گرچه از آن بیش تر برای اشاره به سیذارتا گوتاما بودا، بنیانگذار مذهب بودایی استفاده میشود.واژه ی بودا یعنی بیدار شده یا به عبارت دیگر، کسی که به روشنی رسیدهاست . . .
قسمتی از نامه ی نیما یوشیج
اگر از این ساعت بدانم شعر و ادبیات من مفید حال جمعیت نیست
وفقط الفاظی محسوب می شود
آن راترک می گویم .
خدایت آزاد آفرید
پس آزاد و رها باش
و آزادی دیگران را نگیر
خـداونـد از نـگاه ملاصـدرا
خداوند بی نهایت است و لا مکان و بی زمان
اما بقدر فهم تو کوچک میشود
و بقدر نیاز تو فرود می آید
و بقدر آرزوی تو گسترده میشود
و بقدر ایمان تو کارگشا میشود
و به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریک میشود
و به قدر دل امیدواران گرم میشود
یتیمان را پدر می شود و مادر
بی برادران را برادر می شود
بی همسرماندگان را همسر میشود
عقیمان را فرزند میشود
ناامیدان را امید می شود
گمگشتگان را راه میشود
در تاریکی ماندگان را نور میشود
رزمندگان را شمشیر می شود
پیران را عصا می شود
و محتاجان به عشق را عشق می شود
خداوند همه چیز می شود همه کس را
به شرط اعتقاد
به شرط پاکی دل
به شرط طهارت روح
به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
و مغز هایتان را از هر اندیشه خلاف
و زبان هایتان را از هر گفتار ِناپاک
و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار
و بپرهیزید
از ناجوانمردیهــا
ناراستی ها
نامردمی ها!
چنین کنید تا ببینید که خداوند
چگونه بر سر سفره ی شما
با کاسه یی خوراک و تکه ای نان می نشیند
و بر بند تاب، با کودکانتان تاب میخورد
و در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان میکند
و در کوچه های خلوت شب با شما آواز میخواند
مگر از زندگی چه میخواهید
که در خدایی خدا یافت نمیشود؟
که به شیطان پناه میبرید؟
که در عشق یافت نمیشود
که به نفرت پناه میبرید؟
که در حقیقت یافت نمیشود
که به دروغ پناه میبرید؟
که در سلامت یافت نمیشود
که به خلاف پناه میبرید؟
و مگر حکمت زیستن را از یاد برده اید
که انسانیت را پاس نمی دارید ؟!
یادمان باشد شاید شبی آن چنان آرام گرفتیم که
دیدار صبح فردا ممکن نشد
پس به امید فردا ها
محبت هایمان را ذخیره نکنیم .
اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی
فردا به آن چشم نگاهش مکن
شاید سحرگاه نادم شده باشد
و تو ندانی . . .
هدايت سال ها قبل تصويرى شبيه آنچه پليس فرانسه در آوريل 1951 با آن مواجه شد را ترسيم كرده بود.
در زنده به گور و تاریک خانه
پیکر تراش پیرم و با تیشه ی خیال
یک شب ترا ز مرمر شعر آفریده ام
تا در نگین چشم تو نقش هوس نهم
ناز هزار چشم سیه را خریده ام
باد می وزد
می توانی در مقابل اش هم دیوار بسازی
و هم آسیاب بادی
تصمیم با توست
